Kronika

       5 marca był dniem wyjątkowym. Spędziliśmy cudowny wieczór z bohaterami operetki Emmericha Kalmana"Hrabina Marica". Spektakl w reżyserii Pawła Aigera, pod kierownictwem muzycznym i dyrygencką batutą Tomasza Tokarczyka, zrobił na nas niezapomniane wrażenie.

      Operetka uwiodła nas cudownymi melodiami, zabarwionymi węgierskim folklorem i cygańską nutą. Porywająca pieśń Graj Cyganie wyśpiewana przepięknym ciepłym tenorem Janusza Ratajczaka(Tassilo) oraz w duecie z Wiolettą Chodowicz(Marica)wzruszała i wywoływała drżenie serca. Soliści i chór zachwycali maestrą wykonania, a orkiestra i skrzypek towarzyszący solistom wypełnili mistrzowski poziom przedstawienia.

Wysoki poziom prezentował też balet w choreografii Stanisława Stańka, który zapewnił wspaniałą oprawę fabuły.

       Krakowskie wystawienie operetki pozytywnie zaskoczyło uwspółcześnionymi kostiumami, a także humorystycznymi odniesieniami do aktualnych realiów naszego kraju. Humor słowny, sytuacyjny, a także postaci, głównie Żupana(Adam Sobierajski), księcia Populescu(Przemysław Rezner) i  Peniżka(Stanisław Knapik) dodatkowo uatrakcyjnił to wspaniałe przedstawienie, nagrodzone wielominutowymi owacjami. 

 

                       

 

     Wróciliśmy do domów w cudownych nastrojach, nucąc zapamiętane melodie arii. Jestem przekonana, że długo pozostaną w naszej pamięci wzruszenie, zachwyt i uczucie radości, jakie dało nam trzygodzinne obcowanie z operetkową muzą.

                                                                                                                                                 Ewa Kozłowska

 „ Hrabina Marica” to pełna perypetii i zawirowań akcji miłosna historia tytułowej bohaterki  i hrabiego Tassilo. Opiekę nad rozległym

         Na wykładzie 21 lutego gościliśmy nie pierwszy już raz, dr Renatę Zawistowską. Z wielką przyjemnością wysłuchaliśmy perfekcyjnie przygotowanego wystąpienia, popartego prezentowanymi rycinami i podobiznami omawianych postaci.

   Zebrane dla nas pieczołowicie materiały dotyczyły królowej Cecylii Renaty, żony Władysława IV Wazy oraz dwóch ostatnich żon Władysława Jagiełły, Anny Cylejskiej i Zofii Holszańskiej.

      Pani dr wystąpiła w stroju z epoki i przedstawiła nam wspomniane królowe jako żony, matki ale i kobiety, które zaznaczyły swój trwały ślad w naszej historii.

 

Dla zainteresowanych tematem krótkie streszczenie wykładu: 

Wykład prof. Michała Woyciechowskiego z UJ w dniu 17 stycznia przybliżył nam życie społeczne niektórych owadów. Był bardzo ciekawy.

Są dwie główne grupy owadów społecznych:

1. termity

2. błonkówki

Do błonkówek należą osy, mrówki i pszczoły. W tej grupie tylko samice są robotnicami, w odróżnieniu od termitów.

 Termity żyją w ciepłym klimacie: Afryka, Indie, Ameryka Południowa, Australia. Budują kopce – termitiery sięgające wys. 3 m. W Australii mogą dochodzić do 7m wysokości. Żywią się celulozą. Potrafią zniszczyć całkiem spore drewniane domy. Uważane są za szkodniki.

Cykl życia: lot godowy pary > budowanie gniazda > zrzucanie skrzydeł > składanie jaj > z jaj lęgną się nimfy > nimfy przekształcają się w robotnice, reproduktory, żołnierzy

U termitów wszystkie osobniki wylęgają się z jaj zapłodnionych. Podział zadań podobny jak w mrowisku.

 Błonkówki

U błonkówek wszystkie samce rodzą się z jaj niezapłodnionych. Zjawisko dzieworództwa odkrył Polak – ks. Jan Dzierżon obserwując życie pszczół w XIX wieku.

Wszystkie błonkówki społeczne są żądłówkami. U mrówek zamiast żądła jest zbiorniczek jadu zawierający kwas mrówkowy.

 Rozwój pszczoły miodnej:

lot godowy pszczoły – królowej i trutni > składanie jaj do komórek > wylęganie się larw karmionych przez robotnice > przekształcenie larw w poczwarki > po 21 dniach wylatują robotnice.

   W Polsce jest ok. 400 gatunków, z tego 30 jest pszczół społecznych. Pszczoła zbiera pyłek na włoskach swojego ciała a następnie go sczesuje do pojemniczka. Nektar zbiera do odwłoka i karmi nim inne pszczoły. Gniazda pszczele znajdują się zwykle w ulach zbudowanych przez człowieka. Komunikacja pszczół odbywa się przy pomocy zapachu a także dźwięku skrzydeł podczas tańca. Pszczoły żyją także w innych częściach świata, np. w Wietnamie pszczoła olbrzymia buduje  plaster miodu na drzewie. Czasami jest długi na 2 m. W Nepalu pszczoły budują gniazda na skałach.

Osy

  W Polsce żyje 14 gatunków. Osy budują gniazda jednoroczne, zwykle pod ziemią, ale niektóre gatunki umieszczają je na strychach, w stodołach, itp. Gniazda zbudowane są ze spróchniałego drewna. Osy odżywiają się białkiem zwierzęcym, ale potrzebują też cukru, stąd widzimy je często na owocach. Są pożyteczne – zapylają kwiaty i zjadają komary. Szerszenie są gatunkiem os.

Mrówki

  W zależności od miejsca zamieszkania, klimatu i warunków naturalnych mają różne sposoby życia i przetrwania. Budują kopce, ale nie tak okazałe jak termity. Główna część mrowiska jest pod ziemią. Żywią się szczątkami organicznymi.

Mrówki nomadne – wędrujące budują gniazdo z własnych ciał i często zmieniają miejsce pobytu. Żyją w Ameryce Południowej.

Mrówki amazonki nie potrafią się  odżywiać, wychować dzieci"- wykorzystują do tego mrówki niewolnice, których larwy wykradają z innych gniazd.

 Owadom społecznym takim jak pszczoły, osy, trzmiele zawdzięczamy różnorodność roślin na Ziemi, dzięki temu, że są przez nie zapylane. Pan Profesor przytoczył ważne stwierdzenie Alberta Einsteina na potwierdzenie jak bardzo jesteśmy uzależnieni od  świata przyrody:

 "Kiedy pszczoła zniknie z powierzchni ziemi, to człowiekowi pozostaną już najwyżej cztery lata życia. Nie będzie pszczół, to nie będzie zapylania, nie będzie zapylania, nie będzie roślin, nie będzie roślin, to nie będzie zwierząt.......", 

                                                                                                                                                                                                                                        Anna Płachta

    Kolejny Nowy Rok i kolejne nasze uniwersyteckie spotkanie. Wielką przyjemność sprawili nam uczniowie Szkoły Podstawowej im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Dobczycach.

    Pod kierunkiem Pań: Katarzyny Ciętak, Barbary Małoty, Jadwigi Starzak i Luizy Zając przedstawili cudną Pastorałkę. Świetny scenariusz, uwspółcześniony tekst, żartobliwe fragmenty i wspaniała gra młodych aktorów wzruszały, ale i bawiły, o czym świadczyły salwy śmiechu. Oprawę muzyczną stanowiły tematyczne piosenki i kolędy zaśpiewane przez znakomite wokalnie dziewczynki. Dziękujemy za te chwile wzruszeń i radości. Paniom Nauczycielkom gratulujemy uczniowskich talentów i życzymy sukcesów w Nowym Roku.

     Nasza gmina Dobczyce w wyjątkowy sposób realizuje program samorządności. Do dyskusji na temat potrzeb oraz propozycji zmian dobczycanie zapraszani są na spotkania z przedstawicielami władz gminy w Kawiarence Rewitalizacyjnej.  Obecny na naszym noworocznym spotkaniu Pan Paweł Machnicki, burmistrz Dobczyc, podkreślił naszą na nich obecność. Obszernie podsumował dotychczasowe efekty debat rewitalizacyjnych oraz określił główne  kierunki rozwoju gminy.

     Po ucztach dla duszy i umysłu nadszedł czas na rozkosz dla podniebienia. Dzięki naszym koleżankom, mistrzyniom cukiernictwa, które nie szczędziły czasu ani talentu, mogliśmy się raczyć przy kawie i herbacie bardzo smacznymi wypiekami .

     Serdeczne rozmowy i życzenia Do Siego… zakończyły spędzony wspólnie czas.    

                                                                                                                                                                      Ewa Kozłowska     

 

    

                                                                                                                                                           

                                                                                                                                                      Więcej zdjęć w zakładce Galeria                                                                                                         

 

      „Bo najważniejszy jest człowiek” - to hasło przyświeca działaniom PAH od początku jej istnienia, czyli od 25 lat.

      Spotkanie z kierownikiem biura PAH w Krakowie a naszym krajanem z Myślenic Michałem Serwińskim miało miejsce 20 grudnia na ostatnim w 2016 r. wykładzie UTW. Przedstawił nam historię działalności Polskiej Akcji Humanitarnej na świecie a także w Polsce w okresie jej istnienia. Szefową PAH przez te 25 lat i nadal jest Janina Ochojska, która pokonując bariery własnej niepełnosprawności niesie pomoc ofiarom wojen i kataklizmów. Jest to osoba godna najwyższego szacunku i uznania.

 Zasady działania PAH:                                                                                       Obszary działań PAH:                   

1. człowiek jest zawsze w centrum                                                       1.pomoc humanitarna i rozwojowa

2. bezstronność czyli pomoc każdemu potrzebującemu                        2. dostęp do wody i infrastruktury

3. neutralność                                                                                     3. dostęp do żywności

4. niezależność                                                                                    4. dostęp do edukacji                                                                                        

         Historia działań podejmowanych przez Polską Akcję Humanitarną:

 - konwoje do Sarajewa z darami rzeczowymi

- konwoje i misja w Czeczenii

- pomoc powodzianom w Polsce w 1997 roku

- akcja Pajacyk (od 1998 roku do nadal) – dożywianie dzieci w Polsce (1 ciepły posiłek)

- dary dla Polaków w Kazachstanie

- pomoc dal Afganistanu – odbudowa szkół

- misja w Autonomii Palestyńskiej (do 2014r.): budowa studni, remont cystern na wodę

- pomoc dla Japonii po tsunami – odbudowa przedszkola

- działania na Filipinach po uderzeniu tajfunu: odbudowa 900 domów dla 5 tys. rodzin (koszt 1

  domu 800 zł)

Działania aktualne:

1. Wiercenie studni w Sudanie: głębokość 90-100m, koszt 1 studni ok. 70 tys.zł

2. Misja w Somalii: WASH – woda, sanitariaty, higiena

3. Misja w Syrii (od 5 lat): pomoc ludziom, ofiarom wojny – dystrybucja podstawowych rzeczy,

    podstawowa opieka medyczna, mobilna klinika, szkoła, świetlica dla dzieci, generatory prądu i

    cysterny na wodę. W misji pracują głównie Sudańczycy i Syryjczycy oraz Polacy.

    Cała pomoc organizowana jest na miejscu za pieniądze zebrane na konto PAH (w ostatnim

    tygodniu 1,6 mln zł).

4. Misja na Ukrainie – dostarczanie żywności dla osób starszych i matek z dziećmi

5. Misja w Nepalu po trzęsieniu ziemi w 2015 roku: pomoc w odbudowie domów dla 1500 rodzin i

    budowa 6 szkół. Misja jest zakończona.

    Działalność PAH opiera się na dobrowolnych wpłatach darczyńców, które wydatkowane są na miejscu udzielanej pomocy. W fundacji zatrudnionych jest ok. 80 pracowników etatowych.

Z każdych 10 zł, 9zł idzie na pomoc a 1 zł na koszty jej prowadzenia.

Wszelkie informacje na temat działalności PAH można znaleźć na stronie www.pah.org.pl

Wykład był bardzo ciekawy i bogaty w informacje, które przybliżyły nam działalność jednej z najbardziej znanych organizacji pozarządowych.

 

 

                                                                                                                                                                      Anna Płachta